Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Vandaag even niks, gewoon even helemaal niks. Ik krijg eigenlijk niks uit mijn vingers. Heb vanmorgen wel een beetje gepoetst, maar dat was het dan ook. Gelukkig is er dan mijn laptop waar ik lekker achter kan kruipen om te schrijven. Dat lukt dan weer wel. Schrijven lukt eigenlijk altijd wel. Het is mijn uitlaadklep.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Vanmorgen in de wachtkamer van de huisarts besefte ik maar weer eens hoe belangrijk je gezondheid is. Het was gelukkig niet echt druk en de meeste patiënten wachtten gelaten op hun beurt. Een jong stel werd samen binnengeroepen. Door de dikke jas van haar kon ik niet zien, of er hier sprake was van een naderende gezinsuitbreiding. Dat zou natuurlijk heel leuk zijn, maar de gezichten van deze twee jonge mensen stonden wel heel ernstig. Hopelijk was het gewoon de spanning, want vooral jonge mensen gun je toch een mooie, zorgeloze toekomst.

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief

 Gisteren moesten we even op onze drie kleinkinderen passen. Nou ja, moesten. Het is toch altijd weer een feestje om lekker met die drie schatten te kletsen en te knuffelen. De jongste lag al in haar bedje en behalve een enkel kreuntje hebben we haar niet meer gehoord. Onze tweejarige peuter was al snel in dromenland. Onze oudste kleindochter zat al in haar pyama op de bank voor de tv toen we binnenkwamen. Het was dus relatief rustig in huis, maar niet voor lang...

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Vanmorgen bij het ontbijt werd ik totaal verrast door een hele lieve Valentijnskaart van mijn beste maatje. Niet dat mijn schat dat normaal gesproken nooit doet hoor, maar zo'n dag gaat vaak onbedoeld gewoon aan hem voorbij. Vandaag dus niet en juist vandaag kon ik wel even een opkikkertje gebruiken. Ik zit namelijk een beetje in een dipje.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

De mensen die mij kennen, weten dat ik krulhaar heb. Gewoon een bos lekkere krullen, die niet altijd wil wat ik wil, maar dat terzijde. Geen afro-krullen, was het maar waar, maar ook weer geen golvend haar. Zo net er tussenin. Makkelijk om een Franse staart te maken, een hoge staart, of om ze op te steken in een wild kapsel. Het zit altijd goed, omdat het een beetje quasislordig valt.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Vandaag mocht ik weer eens van dichtbij ervaren hoe een ECG (hartfilmpje) wordt gemaakt. Gefascineerd keek ik naar de hightech klemmen, die de rubberen bandjes tegenwoordig vervangen. Ik klink misschien een beetje als een expert, maar dat ben ik ook een beetje. Ik heb namelijk vroeger op de afdeling Functieonderzoek van het St. Elisabethziekenhuis in Tilburg gewerkt, waar onder meer ECG's werden gemaakt en longfuncties werden gedaan.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Hoe komd het tog dat niemant er tegenwordig noch mee zit als er taalvauten in een tekst staan?

Deze zin vol taalfouten is misschien wat overdreven, maar overal waar ik kijk, kom ik ze tegenwoordig tegen. Of dat nu in een flyer is, een website van een politieke partij, een personeelsadvertentie, of, misschien nog erger, in reclames op gevels en auto's. Als ik de mensen daar op aanspreek, halen de meeste hun schouders op. "Och, de mensen snappen toch wat er staat." Of, zoals een directeur van een bedrijf antwoordde: "zo doe ik dat altijd."

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Als stadsmens kwam ik bijna dertig jaar geleden met mijn gezin naar het dorp waar ik nu woon. Het was enorm spannend allemaal, want alles was nieuw voor ons. Alleen mijn man kende de omgeving een beetje. Voor mijn negenjarige dochter en mijzelf was het één grote ontdekkingstocht.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Een heftig dagje vandaag, dat was het. Ik heb voornamelijk zitten stoeien met wat teksten voor mijn opdrachtgever. Ik had een beetje moeite met de stijl dit keer. Het moet namelijk veel commerciëler dan ik gewend ben. Dus dat werd strepen, schaven, uitweiden en oppoetsen. Maar het resultaat mag er wel zijn, denk ik. Het laatste woord ligt nu eenmaal bij de opdrachtgever. Hij is de baas. Vandaag laat ik de teksten verder even rusten en morgen kijk ik er nog een keer met een frisse blik overheen. Uit ervaring weet ik dat ik er hier en daar meestal nog wat aan verander, maar dan stuur ik alles door. En dan is het afwachten of alles goedgekeurd gaat worden. Zo niet, dan passen we het weer verder aan. Tja, het leven van een tekstschrijver...